سلامت

از دوران کهن تا به امروز، پدرها و مادرها همواره دوست داشته اند که جنسیت نوزادشان را قبل از متولد شدن تشخیص بدهند. دانشمندان علم مدرن هم از دهه های گذشته تا کنون، مطالعات زیادی را در این زمینه انجام داده اند. براساس مجموعه ای از همین مطالعات به سرپرستی دکتر والری گرانت (متخصص باروری)، ویژگی های شخصیتی مادر می تواند نقش موثری در تعیین جنسیت نوزاد ایفا کند.

این واقعیت پسرزایی زنان را از سال ها پیش می دانیم که اسپرم، حامل کروموزومی است که جنسیت نوزاد را تعیین می کند. بنابراین، محققان همواره تصور می کردند که بدن مادر، هیچ تاثیری بر جنسیت نوزاد باقی نمی گذارد. با این حال، این فرضیه توسط پسرزایی دکتر گرانت مطرح شده است که تخمک زنان، تمایل دارد به این که فقط کروموزوم مورد نظر خودش را بپذیرد.

به گفته او، این تمایل به واسطه شخصیت و هورمون های مادر تعیین می شود. درواقع، یافته های حاصل از این مطالعه نشان می دهند که زنان دارای ویژگی های شخصیتی فعال و قدرتمند، معمولا میزان تستوسترون بیشتری نسبت به دیگران در بدن شان دارند و شانس پسرزایی در آنان بیشتر است. با این حال، زنانی که از نظر شخصیتی منفعل و سازشکار هستند، معمولا سطح تستوسترون کمتری در بدن شان دارند و شانس دخترزایی در آنان بیشتر است.

دکتر گرانت می گوید که می تواند جنسیت کودکان را حتی پیش از بارداری و در ۸۰ درصد از موارد به درستی تشخیص بدهد، و این کار را فقط براساس ویژگی های شخصیتی زنان به انجام پسرزایی زنان می رساند.

هم زنان و هم مردان(ریزش مو در مردان)، ریزش مو را تجربه می کنند. با اینکه ژن ها در این مورد، نقش حیاتی دارند، اما دلایل دیگری نیز برای ریزش مو وجود دارند، از جمله، عدم تعادل هورمون ها، کم کاری غده ی تیروئید، کمبود مواد مغذی و نارسایی گردش خون در پوست سر. ریزش مو، مشکل بزرگی است که بسیاری از افراد از آن رنج می برند. عوامل بسیاری در پس این مشکل وجود دارند. بیایید نگاهی به درمان هایی برای درمان ریزش مو به روش خانگی بیندازیم. اگر به دنبال رشد مجدد موها به صورت طبیعی هستید، برای داشتن موهایی بلند و سالم، این دستورات خانگی را امتحان کنید.

شنبلیله - برای جلوگیری از ریزش مو

دانه های شنبلیله سرشار از هورمون هایی است که به رشد مو و ترمیم فولیکول های مو کمک می کنند. هم چنین این دانه ها حاوی اسید نیکوتینیک و پروتئین هستند که ساقه ی مو و رشد آن را تقویت می کنند.

بنابراین، حالا که می دانید دانه های شنبلیله چقدر به درمان ریزش مو و تقویت رشد آن کمک می کنند، حتما مشتاق هستید با راه های استفاده از آن برای مو آشنا شوید. دانه های شنبلیله را یک شب در آب خیس کنید و صبح روز بعد، آنها را بکوبید تا خمیری یکدست به دست آید. این خمیر را به پوست سر و موها بمالید. سرتان را با کلاه رنگ مو بپوشانید تا خمیر خشک نشود و بین ۳۰ دقیقه تا یک ساعت بعد، بدون استفاده از شامپو، موهای تان را با آب فراوان بشویید. این پروسه ی درمان را حداقل دو بار در هفته و به مدت یک ماه ادامه دهید تا نتایج مؤثر آن را ببینید.

آلوئه ورا

این روزها، در نتیجه ی آلودگی شدید هوا، ریزش بیش از حد مو، بسیار شایع شده است. می توانید از آلوئه ورا(خواص آلوئه ورا) به عنوان درمان خانگی دیگری که برای درمان ریزش مو و رشد سریع آن مؤثر است، استفاده کنید. آلوئه ورا می تواند مشکلات مربوط به پوست سر از قبیل شوره و خارش سر را به نحو مؤثری کاهش دهد. خاصیت قلیایی اندک آلوئه ورا باعث بازگرداندن و حفظ سطح pH طبیعی پوست سر می شود که این خود به رشد مو کمک می کند. ژل آلوئه ورا حتی برای مبارزه با شوره ی سر هم می تواند مؤثر باشد. با یک چاقوی تیز برگی از گیاه آلوئه ورا را قطع کنید، لبه های دندانه دار برگ را برش بزنید، لایه ی بالایی برگ را جدا کنید و با کمک چاقو، ژل آلوئه ورا را از لایه ی پایینی جدا کنید. ژل را در مخلوط کن بریزید و سپس مایع یکدست به دست آمده را به پوست سر و موها بمالید. پس از ۴۵ دقیقه تا یک ساعت، ماسک را با آب بشویید. این روش درمانی را ۳-۴ بار در هفته انجام دهید تا نتیجه ی بهتری بگیرید.

پیاز

آب پیاز - برای جلوگیری از ریزش مو

پیازی که در آشپزخانه دارید و اهمیت زیادی به آن نمی دهید، می تواند در کمک به موی سرتان معجزه کند. سولفور (گوگرد) زیاد موجود در پیاز به بهبود گردش خون در فولیکول های مو کمک می کند. آب پیاز هم خاصیت ضدباکتری دارد که می تواند میکرب ها و انگل ها را از بین ببرد. آب پیاز را به پوست سر بمالید و پس از نیم ساعت با یک پاک کننده ی معمولی بشویید.

ماساژ پوست سر با روغن ولرم

عمده ترین دلیل ریزش شدید مو، کمبود مواد غذایی موجود در مو است. ماساژ دادن با روغن ولرم می تواند روش مؤثری برای جلوگیری از ریزش مو باشد. پوست سر را هر روز، حداقل چند دقیقه با یک روغن ولرم ماساژ دهید. می توانید از هر روغنی که سرشار از ویتامین E است، استفاده کنید. روغن نارگیل، روغن بادام، روغن خردل، روغن زیتون و روغن جوجوبا بهترین گزینه ها هستند. اگر علت ریزش موی شما، شوره ی سر است، جوجوبا می تواند مؤثرترین روغن باشد. برای دریافت بهترین نتیجه، می توانید ترکیبی از تمام این روغن ها را امتحان کنید. روغن را در یک ظرف آهنی یا استیل، اندکی گرم کنید و پوست سر و موهای تان را با آن ماساژ دهید. برای اینکه از خواص کامل ماساژ با روغن ولرم بهره مند شوید، بهتر است یک شب تا صبح، روغن روی موهای شما باقی بماند و صبح موهای خود را بشویید، در غیر این صورت، پس از یک ساعت موهای خود را با شامپو بشویید.

کشک

کشک سبب نرمی، لطافت و درخشندگی موها نیز می شود. هم می توانید کشک را مستقیما روی پوست سر و موها بمالید و هم می توانید ۲ قاشق سوپ خوری کشک را با ۱ قاشق سوپ خوری عسل ترکیب کنید تا بهترین نتیجه را بگیرید. این ماسک ترکیبی را ۳۰ دقیقه روی سر نگه دارید و سپس با آب فراوان بشویید. برای داشتن موهای بلند و سالم، این ماسک خانگی را امتحان کنید.

انگور فرنگی

آیا می دانید چگونه از انگور فرنگی (خارتوت) برای جلوگیری از ریزش مو و بالا بردن رشد طبیعی مو استفاده کنید؟ کمبود ویتامین C زمینه ساز ریزش مو می شود، این در حالی است که انگور هندی سرشار از ویتامین C است. انگور به حفظ سلامت پوست سر و همچنین تقویت رشد مو کمک می کند. هسته ی چند حبه انگور هندی را جدا کنید و دور بیندازید و گوشت آنها را بکوبید. با خمیر به دست آمده به همراه چند قطره آبلیموی تازه، پوست سر را ماساژ دهید. بدون اضافه کردن آبلیمو هم می توانید از این ماسک استفاده کنید. ماسک را یک ساعت روی موهای تان نگه دارید و سپس با آب شستشو دهید.

ریشه شیرین بیان

آیا به دنبال بهترین درمان های گیاهی برای جلوگیری از ریزش مو هستید؟ شیرین بیان گیاهی است که در پیشگیری از ریزش و آسیب مو، می تواند بسیار مؤثر باشد. این گیاه برای رهایی از خارش پوست سر و تسکین آن نیز مفید است. اگر شوره ی سر دلیل ریزش مو باشد، شیرین بیان می تواند اثربخش باشد. چند رشته از ریشه های شیرین بیان را یک شب تا صبح در شیر خیس کنید. صبح، ریشه های خیس خورده ی شیرین بیان را بکوبید تا به صورت خمیر درآید. پیش از خواب، این خمیر را به نقاط بی موی سر بمالید و صبح با شامپو سرتان را شستشو دهید.

برگ یا گل ختمی

در طب سنتی هند، بهترین درمان خانگی برای جلوگیری از ریزش مو ، برگ یا گل ختمی است. از برگ و گل این گیاه برای پیشگیری از ریزش مو، تقویت رشد مو، درمان موخوره و درمان شوره ی سر استفاده می شود. ۱۵-۱۲ عدد گل ختمی را همراه ۲ قاشق سوپ خوری روغن نارگیل حرارت دهید. مایع را صاف کنید و روغن روی آن را جمع کنید. یک شب تا صبح، پوست سر و موهای تان را آغشته به این معجون کنید و صبح سرتان را بشویید. برای استفاده از برگ های ختمی، تعدادی از آنها را بکوبید تا خمیری به دست آید. آن را به پوست سر و موها بمالید. پس از ۳۰ دقیقه تا ۱ ساعت با آب بشویید. این گیاه به صورت خودکار، ریزش مو را کنترل و رشد آن را تقویت می کند.

به گفته دکتر تری دنیوئی (پرستار متخصص)، «اگر وضعیت هورمونی ما در تعادل کامل قرار داشته باشد ولی هنوز هم با مشکل ریزش مو مواجه باشیم، معمولا باید نقش کمبودهای تغذیه ای را بررسی کنیم».

 فریتین، یکی از املاح کلیدی که در ذخیره آهن به بدن کمک می کند، نقش مهمی در این مساله دارد. این متخصص می گوید: «اگر سطح فریتین در بدن پایین باشد، تیروئید نمی تواند ریزش مو عملکرد خودش را به صورت مطلوب انجام بدهد». اختلال در عملکرد تیروئید هم به راحتی می تواند باعث ریزش مو شود. اگر آزمایش خون نشان بدهد که سطح فریتین در بدن شما پایین است، احتمالا به مصرف مکمل های آهن نیاز پیدا می کنید.

افزایش سن 

یکی از واقعیت های زندگی این است که ریزش مو همراه با افزایش سن، موهای سر و بدن نیز نازک تر می شوند. متخصصان می گویند که تراکم موها و سرعت رشد موها همراه با فرآیندهای پیری، کاهش می یابد. علاوه بر این، اگر مادر و مادربزرگ شما در دوران سالمندی با نازکی موهای سر و بدن مواجه شده باشند، احتمالا شما هم چنین اتفاقی را تجربه خواهید کرد. درحالی که نازکی موها در قسمت های مختلف بدن معمولا برای افراد مهم نیست، اما ریزش مو های سر در این شرایط می تواند واقعا آزاردهنده باشد.

خیلی از افراد دوست دارند برداشتن ناخن که تغییرات جدید و جذابی را از نظر ظاهری در ایام عید نوروز تجربه کنند اما طولی نمی کشد که از این تغییرات خسته می شوند و ترجیح می دهند که دوباره به حالت طبیعی خود برگردند. یکی از این تغییرات، کاشتن یا کاور کردن ناخن ها است که انجام دادن آن در این روزها، طرفداران زیادی هم پیدا کرده است. اگر دوست دارید که زودتر از شر این ناخن های مصنوعی خلاص شوید و دوباره ناخن های طبیعی خودتان را داشته باشید، لازم نیست که مجددا به آرایشگاه مراجعه و هزینه اضافی پرداخت کنید. برداشتن ناخن های کاشته شده شما می توانید طی ۱۰ مرحله، خودتان ناخن های کاشته شده را در خانه بردارید.

1.یک ظرف گود را با آب ولرم پر کنید.

2.یک ظرف گود را با استون ۱۰۰ درصد پر کنید.

3.ناخن های مصنوعی، کاشته شده و ناخن های خودتان را تاحد ممکن با ناخن گیر کوتاه کنید.

4.پوست اطراف ناخن ها را کاملا آغشته به وازلین یا یک کرم بر پایه چربی کنید. حواس تان باشد که پماد یا کرم را روی سطح ناخن ها نمالید.

5.حالا نوک انگشتان خود را به طوری که ناخن ها کاملا در استون قرار بگیرند، داخل ظرف استون بگذارید.

6.حداقل ۱۲ و حداکثر ۲۰ دقیقه ناخن ها را در محلول استون نگه دارید تا مواد و چسب ناخن به خوبی حل شوند.

7.انگشتان خود برداشتن ناخن های کاشته شده را از ظرف استون خارج کنید و یک پارچه نخی و سفید را روی سطح آنها بکشید تا مواد مربوط به کاشت ناخن از بین برود.

8.اگر تمام مواد پاک نشد، چند دقیقه دیگر ناخن ها را داخل استون نگه دارید و دوباره آنها را پاک کنید تا تمام مواد از بین بروند.

9.حالا انگشتان خود را چند دقیقه داخل ظرف آب ولرم بگذارید تا پوست و ناخن ها، نرم شوند.

10.در نهایت، تمام سطح ناخن و پوست اطراف آن را با کرم مرطوب کننده برداشتن ناخن بپوشانید.

پاک کردن کاشت ناخن

این روزها داشتن ناخن های بلند و لاک زده، به یکی از سرگرمی های بانوان تبدیل شده است و آن ها سعی می کنند با کاشت ناخن، مانیکور کردن و لاک های فانتزی، به ناخن های زیبا و برداشتن ناخن  خواستنی برسند . 

گاهی شاهد آن هستیم که استفاده طولانی مدت از ناخن مصنوعی می تواند برای افراد مشکل ساز شود و بقایایی از این مواد (ناخن مصنوعی) در داخل ناخن طبیعی نفوذ کرده و با تغییر رنگ ناخن، خود را نشان دهند که در جریان آن، این عارضه برای بستر و چین های اطراف ناخن نیز حادثه شده و آن ها را متورم، زخمی، قرمز و خارش دار می کند به نحوی که ناخن از بسترش جدا شده و محیطی مستعد عفونت های مزمن با نام "پارانیکیا" ایجاد می کند که بسیار دردناک و مزمن است.

اگر از برداشتن ناخن کاشته تان خسته شده اید نگران نباشید چرا که شاید فکر کنید تا ابد باید با همین ناخنها کنار بیایید اما اینطور نیست. به شما یاد خواهیم داد چطور کاشت ناخنتان را از بین ببرید. 

1 . مواد لازم

ساده ترین و در دسترس ترین ماده برای برداشتن کاشت ناخن استون 100 درصد است. اما مواد دیگری هم برای این کار در بازار موجود است. علاوه بر استون به سوهان ناخن و بافر و پولیش نیز احتیاج داریم.

2  . ابتدا در ظرف مانیکور یا هر ظرف دیگری که بتوانید دستتان را در آن قرار دهید مقداری استون بریزید. دستتان را طوریکه تمام ناخنهایتان در ظرف قرار گیرد، داخل ظرف بکنید و 6 تا 7 دقیقه نگه دارید.

همچنین بخوانید : راه های از بین بردن زردی ناخن

سپس دستتان را بیرون آورده و با کلینکس روی ناخنتان را تمیز کنید و دوباره دستتان را درون استون قرار دهید.

این کار را تا چندین مرحله انجام دهید تا زمانیکه بیشتر مواد کاشت از روی ناخنتان پاک شود.

3 . زمانیکه یک لایه نازک از مواد روی ناخن باقی ماند با استفاده از سوهان بقیه مواد را هم از بین ببرید و با بافر سطح ناخنتان را بکشید و با پولیش ناخن را برق بیاندازید.

فراموش نکنید در پایان از تقویت کننده برای برداشتن ناخن استفاده کنید.

پریود ( قاعدگی ) یکی از مراحل بلوغ در دختران است. پریود مانند بسیاری از علایم دیگر بلوغ ممکن است برای دختران گیج کننده باشد. بعضی از دختران ممکن است به نوعی از پریود شدن ترس داشته باشند یا نگران آن باشند. بسیاری از دختران و پسران درک کاملی از دستگاه تناسلی زنان و چگونگی کارکرد آن در طی یک دوره قاعدگی( پریود ) ندارند و همین موضوع قاعدگی را برای آنان اسرارآمیز جلوه می دهد.

یک دوره پریود ( قاعدگی ) مدت زمان اولین روز خونریزی در یک ماه تا اولین روز خونریزی در ماه بعد است. مثلاً اگر اولین خونریزی دختری در ۸ اردیبهشت باشد و روز اول خونریزی بعدی وی در ۲ خرداد باشد دوره قاعدگی او ۲۴ روز طول کشیده است ( از ۸ اردیبهشت تا ۱ خرداد ).

بلوغ و قاعدگی ( پریود )

زمانیکه دختری به بلوغ می رسد ( معمولاً در سنین۸ تا ۱۳ سالگی )، بدن و ذهن در بسیاری جهات شروع به تغییر و تحول می کند. هورمونها در بدن رشد فیزیکی جدیدی را آغاز می کنند، مثلاً پستانها شروع به رشد می کنند. حدود2 الی 2/5 سال بعد از شروع رشد پستانها، اولین خونریزی قاعدگی ( پریود )در یک دختر اتفاق می افتد.

حدود ۶ماه قبل از آغاز اولین دوره پریود، دختر ممکن است متوجه افزایش ترشح از دستگاه تناسلی خود شود که مسأله ای شایع در میان دختران است و نباید از آن نگران باشد مگر آنکه این ترشحات بسیار بد بو باشد یا باعث خارش گردد.

اولین پریود زمانی اتفاق می افتد که همه اجزاء دستگاه تناسلی دختر بالغ شده باشند و بتوانند با یکدیگر کار کنند.

با بلوغ دختر، هورمونهایی از هیپوفیز ( یکی از غدد موجود در مغز ) ترشح می شود که این هورمونها تخمدانها را وادار به ساخت هورمونهای زنانه می کنند. این هورمونهای زنانه استروژن و پروژسترون نامیده می شوند که اثرات زیادی در بدن دختر دارند و به رشد جسمی و بالغ شدن او کمک می کنند.

پس شروع دوره های پریود ( قاعدگی ) یک دختر، در هر ماه یک تخمک بسیار کوچک که با چشم دیده نمی شود- از درون تخمدان آزاد می شود که به این عمل تخک گذاری می گویند. تخمک وارد لوله های فالوپ می شود و از طریق آن به سمت رحم حرکت می کند. اگر در طی این مسیر تخمک توسط یک اسپرم مرد بارور شود تخم ایجاد می شود و تخم به سمت رحم رفته و در آنجا لانه گزینی می کند و با چسبیدن به دیواره رحم شروع به بزرگ شدن و رشد می نماید تا در پایان ۹ماه به یک نوزاد کامل تبدیل شود.

در صورتیکه تخمک با اسپرم برخورد نداشته باشد مسأله ای که در اکثر دروه های قاعدگی اتفاق می افتد- تخمک بارور نمی شود و از بدن دفع می شود. در این صورت رحم که خود را آماده پذیرایی از تخم بارور کرده بود و با اضافه کردن مخاطات خود را برای لانه گزینی تخم آماده نموده بود، با تشکیل نشدن تخم ( بارور نشدن تخمک ) به حالت اول خود برمی گردد و برای این کار مخاطات و بافت اضافی رحم شروع به ریزش می کند.

ریزش بافت و مخاطات که خونی است همان خونریزی قاعدگی است. باید توجه کرد که همانطوریکه توضیح داده شد، خونریزی قاعدگی فقط شامل خون نیست بلکه بافت اضافی و مخاطات خونی است که از رحم به بیرون ریخته می شود.

این وقایع هر ماه یکبار اتفاق می افتد. رحم خود را برای پذیرش تخم در طی یک ماه به تدریج آماده می کند و در نتیجه مخاطات و بافت اضافی در داخل آن بوجود می آید. در حدود اواسط یک دوره قاعدگی تخمک گذاری انجام می شود که در صورت عدم باروری تخمک با اسپرم مرد، در انتهای ماه همه بافت ها و مخاطات اضافی رحم به همراه تخمک به صورت خونریزی قاعدگی ( پریود ) از بدن خارج می شود و این وقایع ماهانه ادامه می یابد تا اینکه زن در حدود سن ۵۰سالگی به یائسگی برسد. یائسگی به این معنی است که زن همه تخمک های موجود در تخمدانها را آزاد کرده است و دیگر تخمک ندارد. بنابراین دوره های قاعدگی نیز تمام می شود و دیگر امکان بچه دار شدن برای او نیست.

بیشتر زنان، دردهای ناشی از قاعدگی را حداقل در برهه ای از دوران زندگی شان تجربه می کنند و حدود ۴۰ درصد از آنان نیز با گرفتگی های عضلانی ناشی از قاعدگی در ناحیه شکم مواجه می شوند. این گرفتگی ها معمولا به علت افزایش هورمون پروستاگلاندین به وجود می آیند که باعث انقباض شدید در رحم و درنهایت درد و ناراحتی می شود. اگر شما هم با گرفتگی های عضلانی ناشی از قاعدگی در ناحیه شکم مواجه هستید، می توانید از ترفندهای زیر برای تسکین این مشکل کمک بگیرید.

خودداری از مصرف کافئین

دریافت بیش از حد کافئین، گرفتگی های عضلانی ناشی از قاعدگی را تشدید می کند. پس اولین ترفند برای تسکین این مشکل آزاردهنده، خودداری از مصرف قهوه، چای، نوشابه های گازدار و هر گونه نوشیدنی حاوی کافئین است. مصرف دم نوش بابونه به جای چای یا قهوه که کافئین ندارد و حاوی نوعی اسید آمینه به نام گلیسین است، یکی از بهترین راه ها برای تسکین اسپاسم های عضلانی محسوب می شود.

خوردن موز

مواد غذایی غنی از پتاسیم مانند موز، گزینه های مناسبی برای تسکین این مشکل به شمار می روند، چون کمبود پتاسیم در بدن همواره یکی از عواملی است که باعث شکل گیری گرفتگی های عضلانی ناشی از قاعدگی در ناحیه شکم یا تشدید آن ها می شود. بنابراین، سبزی های برگ سبز مانند اسفناج و لوبیای سفید هم گزینه های مناسبی برای دریافت پتاسیم هستند.

افزایش دریافت امگا-۳

مطالعات متعددی نشان داده اند زنانی که از مواد غذایی حاوی امگا-۳ استفاده می کنند، گرفتگی های عضلانی خفیف تری را تجربه می کنند. زنان می توانند امگا-۳ دریافتی خودشان را از طریق اضافه کردن ماهی های چرب و مغزهای خام به رژیم غذایی افزایش بدهند.

بالا گرفتن پاها

یکی از ساده ترین ترفندها برای تسکین گرفتگی های عضلانی ناشی از قاعدگی ، بالا گرفتن پاها است. دراز کشیدن و بالا گرفتن پاها نسبت به باقی قسمت های بدن می تواند به تسکین عضله های رحم کمک کند. برای این کار بهتر است که در رخت خواب دراز بکشید و پاها ی تان را روی چند بالش بگذارید.

مصرف محصولات لبنی

مواد غذایی سرشار از کلسیم می توانند گرفتگی های عضلانی ناشی از قاعدگی در ناحیه شکم را تسکین بدهند. پس استفاده از شیر، پنیر و ماست را قبل از شروع دوره قاعدگی و درحین دوره بیشتر کنید. این کار هم عضله ها را ریلکس می کند و هم شدت گرفتگی های عضلانی را کاهش می دهد.

پوشیدن لباس های آزاد

پوشیدن لباس های تنگی که فشار مضاعفی به ناحیه شکم وارد می کنند، واقعا گرفتگی عضلانی را بدتر می سازند. پس حداقل در دوران قاعدگی، از پوشیدن لباس های تنگ و چسبان مانند شلوارهای جین خودداری کنید.

پیاده روی

ترفند ساده و مفید دیگر برای تسکین گرفتگی های عضلانی ناشی از قاعدگی، پیاده روی است. سه بار پیاده روی در روز، سطح اندورفین را در بدن افزایش می دهد و علاوه بر بهتر کردن خلق وخوی شما، درد ناشی از قاعدگی را هم کمتر می کند.

ورزش دراز-نشست

بسیاری از ورزش ها برای دوران قاعدگی مفید هستند، اما ورزش دراز-نشست به طور خاص می تواند اثربخشی بیشتری در راستای کاهش دردهای ناشی از قاعدگی داشته باشد. دراز-نشست به تسکین درد کمک می کند، اما عضله های شکمی را هم کش می آورد. این حالت کش آمدگی و انبساط، تمرکز ذهن را از گرفتگی های عضلانی ناشی از قاعدگی در ناحیه شکم دور می کند.

گرم سازی بدن

گرم کردن بدن، خصوصا در ناحیه های شکم و قسمت پایینی کمر، یکی از بهترین ترفندها برای ریلکس کردن عضله ها است. شما می توانید از پدهای حرارتی، بطری های آب گرم یا حتی حمام داغ و طولانی برای این کار قاعدگی استفاده کنید.

وارفارین ، یک داروی ضدانعقاد است که کار آن پیشگیری از لخته شدن خون است. گاهی به این دارو، رقیق کننده خون گفته می شود. البته این نام گمراه کننده است، زیرا وارفارین خون را رقیق نمی کند، لخته هایی را هم که قبلا تشکیل شده اند، حل نمی کند. بلکه فرایند لخته شدن خون را کند می کند. به عبارتی دیگر، وارفارین کمک می کند که خون شما راحت تر در بدن گردش کند و لخته نشود. 

وارفارین از طریق مهار فعالیت ویتامین k، فاکتورهای انعقادی را که برای فعالیت خود نیاز به ویتامین K دارند، مهار می کند. این اتفاق در فرایندهای بعدی باعث کاهش سطح مواد لازم برای نگهداری رشته های فیبرین می شود. این اتفاق ها باعث کاهش احتمال تشکیل لخته می شود. 

افرادی که تحت درمان با وارفارین قرار دارند در صورت نیاز به مصرف داروهایی چون جینسنگ و جینکوبیلوبا حتماً باید با پزشک معالج خود مشورت نمایند. زیرا جینکو دارای فعالیت ضد لخته ای می باشد و باعث افزایش اثر دارو و احتمال خونریزی می گردد و جینسنگ باعث کاهش اثر ضد لخته ای وارفارین می گردد. همچنین کوآنزیم Q10 از نظر ساختمانی شبیه به ویتامین K می باشد و ممکن است بر لخته شدن خون اثر بگذارد. مصرف این دارو همراه با وارفارین باید تحت نظر پزشک انجام گیرد. 

مصرف وارفارین باید به صورت یک بار در روز انجام شود و بهتر است همیشه سر ساعت معینی (معمولاً عصرها) با معده خالی و با یک لیوان کامل آب مصرف شود. مصرف این دارو باید به صورت منظم و همراه با آزمایش مکرر و منظم خون باشد.

ویتامین K ویتامینی است که به ایجاد لخته در خون و جلوگیری از خونریزی کمک می کند، بنابراین دارای نقش متضادی با وارفارین می باشد. در بیمارانی که وارفارین مصرف می کنند دریافت زیاد ویتامین K باعث کاهش اثر دارو می گردد. بنابراین باید این بیماران در مورد مصرف این منابع غذایی کاملاً هوشیار باشند. به همین دلیل بسیار مهم است که میزان این ویتامین در رژیم، ثابت باقی بماند تا کنترل میزان دارو مشکل نباشد، یعنی باید از تغییر ناگهانی در میزان دریافت منابع غذایی حاوی این ویتامین جلوگیری نمود.

مصرف مقدار زیاد ویتامین K در رژیم باعث غلیظ شدن خون شده و نیاز به وارفارین را زیاد می کند بر عکس مقدار کم این ویتامین در غذا باعث رقیق شدن خون می گردد و نیاز به وارفارین را کم می کند. بنابراین نه زیاده روی در مصرف مواد غذایی حاوی ویتامین K صحیح می باشد و نه عدم مصرف این مواد به نفع بیمار می باشد. مصرف مقادیر زیاد سبزیجات غنی از ویتامین K در یک نوبت منجر به تغییر قابل ملاحظه ای در اثر وارفارین نمی گردد، ولی مصرف روزانه آن به مدت یک هفته به شکل مشخصی مقادیر درمانی مورد نیاز را تغییر می دهد.

مواد غذایی سرشار از ویتامین K شامل سبزیجات پخته شده مانند اسفناج و یا سایر سبزیجات پخته شده مانند سبزی خورش قورمه سبزی یا کرفس به میزان نصف فنجان و یک فنجان جعفری خام می باشد. مواد غذایی حاوی مقدار متوسط ویتامین K شامل یک فنجان سبزیجات خام مانند انواع سبزی خوردن و یک فنجان کاهو یا نصف فنجان مارچوبه و کلم بروکلی پخته شده وارفارین می باشد.

مصرف 1 واحد منابع غذایی سرشار از ویتامین K در روز مانند نصف فنجان اسفناج پخته شده وارفارین  یا یک فنجان انواع سبزی خام و 3 واحد مواد غذایی دارای مقدار متوسط ویتامین K در روز منعی ندارد.